آنژین صدری(درد قفسه سینه)

آنزین صدری (درد قفسه سینه)

مقدمه

 آنژین صدری یک احساس ناراحتی است که به صورت متناوب در قفسه سینه ایجاد می شود و معمولا چند دقیقه به طول می انجامد.محل آن معمولا در مرکز قفسه سینه و پشت جناغ است.بیمارا مبتلا به این عارضه معمولا آن را به صورت درد،سنگینی،سفتی،پری یا احساس فشاری ناراحت کننده و فشارنده بیان می کنند،گاهی این درد با ناراحتی به یک یا هر دو دست انتشار می یابد و گاهی هم انتشار آن به ناحیه پشت،گردن،فک یا معده است،در بعضی موارد هم بی حسی و کرختی شانه ها،بازوها یا مچ ایجاد می شود.

 

آزمایشگاه پویش انژین صدری

آزمایشگاه پویش انژین صدری

آنژین و سکته قلبی

هم آنژین صدری و هم حمله قلبی در نتیجه جریان خون ناکافی به ماهیچه قلب ایجاد می شوند ولی یک تفاوت مهم بین این دو وجود دارد.در آنژین،جریان خون کاهش یافته است و این موضوع به خصوص زمانی که قلب باید کار بیشتری انجام دهد،نمایان تر است.این کاهش موقتی جریان خون باعث ایجاد ناراحتی در ناحیه قفسه سینه می شود.در یک سکته قلبی،جریان خون به قسمتی از ماهیچه قلب ناگهان قطع می شود و این به دلیل بسته شدن یکی از عروق کرونر است.درد ایجاد شده در این حالت معمولا شدیدتر و طولانی تر است.

راههای مقابله بدن

زمانی که عروق کرونر دجار انسداد نسبی شوند،بدن روشی برای افزایش جریان خون به ماهیچه قلب دارد.به این صورت که عروق مجاور متسع شده و شاخه های ریز جدیدی ساخته می شود تا خون بیشتری را به منطقه هدایت کنند.این پدیده را “جریان خون جانبی” می نامند.اگر جریان خون جانبی به خوبی ایجاد شود،ممکن است علائم آنژین کاهش یافته یا حتی کاملا برطرف شوند،این جریان خون اضافی به ماهیچه قلب می تواند مانع سکته قلبی شود و اگر هم یک حمله قلبی اتفاق بیفتد،آسیب دائمی ماهیچه قلب کم تر خواهد بود.

  • آنژین در اثر چه عاملی ایجاد می شود ؟

آنژین و حمله قلبی منشا واحدی به نام تصلب شرائین دارند.تصلب شرائین،تجمع رسوبات حاوی مواد چرب مثل کلسترول در شریان های کرونر است.این عارضه معمولا در ابتدای زندگی شروع می شود به گونه ای که اکثر افراد در میانسالی دچار درجاتی از آن هستند.

تشخیص بیماری

معاینه فیزیکی و نوار قلب در حالت استراحت می توانند کاملا طبیعی باشند.به همین دلیل ممکن است پزشک درخواست تست ورزش دهد.حتی پس از گرفتن شرح حال از بیمار،معاینه فیزیکی و تست ورزش ،تشخیص آنژین صدری می تواند مشکل باشد.در این موارد پزشک درخواست آزمایش های تکمیلی و تخصصی تر می نماید.

 

آزمایشگاه پویش انژین صدری

آزمایشگاه پویش انژین صدری

درمان دارویی

  • نیتروگلیسیرین

نیتروگلیسیرین معمولا به خوبی جلوی درد و ناراحتی را در آنژین می گیرد و یا آن را کمتر می کند.این دارو معمولا به صورت قرص های کوچک زیرزبانی یا اسپری دهانی استفاده می شود.

  • سایر درمان های دارویی

برای کاهش میزان حملات،پزشک ممکن است داروهای دیگری در کنار نیتروگلیسیرین تجویز کند،دسته ای از داروها با نام مهارکننده های بتا از این جمله اند.این داروها با کاهش ضربان قلب و پایین آوردن فشار خون،کار قلب را در حین فعالیت کم می کنند.از دیگر داروهای ی که اغلب استفاده می شوند ،گرو مهار کننده های کانال کلسیم هستند که فشار خون و گاهی ضربان قلب را در حین فعالیت کم می کنند.همچنین این داروها مثل نیتروگلیسیرین ،شریان های قلب را گشاد می کنند.

  • فعالیت فیزیکی خود را کنترل کنید

ورزش در حد متوسط به کنترل وزن و مقابله با استرس کمک می کند و می تواند مفید باشد،البته در ابتدا بهتر است با تمرینات سبکتر شروع شود.

  • از هیجان های روحی بپرهیزید

هر نوع هیجان روحی و عصبانیت ناگهانی می تواند منجر به آنژین شود.

  • روش تغذیه ی خود را اصلاح کنید

هضم غذا هم مثل فعالیت فیزیکی ممکن است باعث شود قلب شما بیشتر فعالیت کند به همین دلیل ممکن است متوجه شوید درد آنژینی بعد از یک وعده غذای سنگین در شما ایجاد می شود.سعی کنید از غذاهای سنگین و و عده ای غذایی حجیم تا حد امکان خودداری کنید.بعد از خوردن غذا کمی استراحت کنید.

  • با پزشک در مورد مصرف الکل مشورت کنید

از نظر پزشکی،مصرف الکل(خصوصا مصرف بی رویه آن) بر قلب شما تاثیر منفی خواهد داشت.به علاوه برخی افراد مبتلا به آنژین صدری دچار مشکلات پزشکی دیگری هستند که منع مصرف الکل را برایشان به دنبال خواهد داشت.

  • سیگار نکشید و از قرار گرفتن در معرض دود سیگار دیگران نیز بپرهیزید

کشیدن سیگار برای همه مضر است و اگر شما مبتلا به آنزین صدری یا مشکلات قلبی هستید برای شما مضرتر خواهد بود.بنابراین لازم است برای ترک آن تلاش کنید.کشیدن سیگار با منقبض کردن عروق بر قلب شما فشار می آورد به علاوه،باعث تندتر شدن ضربان قلب می شود و مونوکسیدکربن  به جای اکسیژن در خون شما،به کاهش اکسیژن در دسترس قلب هم می انجامد در نتیجه این عوامل،سیگار معمولا آنژین را شدیدتر کرده و خطر سکته قلبی را هم زیاد می کند.

 

 

 

 

آشنایی با استئوپوروز یا پوکی استخوان: علت‌ها، عوارض و راه‌های پیشگیری

آشنایی با استئوپوروز یا پوکی استخوان: علت‌ها، عوارض و راه‌های پیشگیری

مقدمه

استئوپوروز یا پوکی استخوان یکی از بیماری‌های خاموش و بدون علامت‌های ظاهری است که معمولاً تا زمانی که با درد شدیدی در نتیجه فعالیت‌های روزانه مانند خم شدن یا افتادن همراه باشد، تشخیص داده نمی‌شود. در این بیماری، تراکم بافت استخوان کاهش یافته و استخوان‌ها ضعیف و شکننده می‌شوند. در این مقاله به بررسی علت‌ها، عوارض و راه‌های پیشگیری از استئوپوروز خواهیم پرداخت.

 

آزمایشگاه تخصصی پویش

آزمایشگاه تخصصی پویش استئوپنی-پوکی استخوان

عوارض و علائم استئوپوروز

  • شکستگی استخوان‌ها

عارضه مهم‌تر و شایع‌تر در استئوپوروز، شکستگی استخوان‌ها، به‌خصوص استخوان‌های مهره، لگن، گردن، ران و استخوان‌های ساعد و مچ دست است. حتی ضربه‌های سبک مانند افتادن یا سرفه‌های شدید می‌توانند باعث شکستگی‌های دردناک در افراد مبتلا به استئوپوروز شوند.

  • تأثیرات زندگی روزمره:

در افراد مبتلا به استئوپوروز، حتی فعالیت‌های روزانه مانند خم شدن و ایستادن می‌تواند به شکستگی‌های استخوانی منجر شود. این امر می‌تواند منجر به محدودیت‌های شدید در تحرک و فعالیت‌های روزانه شود.

عوامل خطر ابتلا به استئوپوروز

 

خطرات پوکی استخوان آزمایشگاه پویش

خطرات پوکی استخوان آزمایشگاه پویش

افزایش سن:

با افزایش سن، تراکم استخوان‌ها کاهش می‌یابد و احتمال ابتلا به استئوپوروز افزایش می‌یابد.

جنس:

خانم‌ها نسبت به آقایان به دلیل داشتن تراکم استخوانی کم‌تر و افتادن سریع‌تر از تراکم استخوان‌ها، در معرض خطر بیشتری از ابتلا به استئوپوروز قرار دارند.

نژاد:

افراد آسیایی و زردپوست به طور معمول بیشتر از سایر نژادها به این بیماری مبتلا می‌شوند.

ساختار بدنی:

افراد با جثه لاغر و ضعیف‌تر به خطر ابتلا به استئوپوروز بیشتری از دیگران هستند.

قاعدگی و یائسگی:

یائسگی زودرس یا به علت جراحی حذف تخمدان‌ها، خطر ابتلا به استئوپوروز را افزایش می‌دهد.

شیوه زندگی:

نشستن طولانی، نداشتن تحرک کافی، وابستگی به تخت و ویلچر از عواملی هستند که تراکم استخوان‌ها را کاهش می‌دهند.

 

تغذیه نامناسب:

کمبود کلسیم و ویتامین D در رژیم غذایی باعث کاهش تراکم استخوان‌ها و افزایش خطر استئوپوروز می‌شود.

 

تغذیه در پوکی استخوان آزمایشگاه پویش

تغذیه در پوکی استخوان آزمایشگاه پویش

مصرف سیگار و الکل:

سیگاری‌ها و مصرف‌کنندگان الکل به خطر ابتلا به استئوپوروز بیشتری از دیگران هستند.

مصرف داروهای خاص:

مصرف طولانی‌مدت کورتیکواستروئیدها یا داروهای ضدتشنج می‌تواند خطر ابتلا به استئوپوروز را افزایش دهد.

سابقه خانوادگی:

وجود افراد مبتلا به استئوپوروز در خانواده می‌تواند احتمال ابتلا را افزایش دهد.

راه‌های پیشگیری از استئوپوروز

برای پیشگیری از ابتلا به استئوپوروز، می‌توانید به موارد زیر توجه کنید:

مصرف کلسیم و ویتامین D:

مصرف مناسب کلسیم و ویتامین D باعث افزایش تراکم استخوان‌ها می‌شود و احتمال شکستگی‌های استخوانی را کاهش می‌دهد.

ورزش منظم:

انجام ورزش‌های هوازی مانند دویدن، پیاده‌روی و اسکی به افزایش تراکم استخوان‌ها کمک می‌کند.

قطع سیگار و الکل:

اجتناب از مصرف سیگار و الکل به پیشگیری از استئوپوروز کمک می‌کند.

 

سیگار و الکل در پوکی استخوان آزمایشگاه پویش

سیگار و الکل در پوکی استخوان آزمایشگاه پویش

مصرف داروهای مناسب:

در صورت نیاز، پزشک ممکن است داروهایی مانند بیسفوسفونات‌ها را برای پیشگیری و درمان استئوپوروز تجویز کند.

نکات پایانی

استئوپوروز به عنوان یک بیماری خاموش و خطرناک شناخته می‌شود که با کاهش تراکم استخوان‌ها و افزایش شکستگی‌های استخوانی همراه است. با توجه به عوامل خطر و راه‌های پیشگیری، می‌توان با تغییرات در شیوه زندگی و مراقبت از تغذیه مناسب، از ابتلا به این بیماری جلوگیری کرد.

پرسش‌های متداول

1-آیا استئوپوروز تنها در افراد مسن رخ می‌دهد؟

خیر، افرادی از جمله جوانان نیز ممکن است به استئوپوروز مبتلا شوند. افزایش سن از عوامل اصلی افزایش احتمال ابتلا به این بیماری است.

2-آیا تغذیه مناسب تنها به مصرف کلسیم و ویتامین D بستگی دارد؟

نه، تغذیه مناسب شامل مصرف مواد غذایی که غنی از کلسیم و ویتامین D هستند، همچنین ورزش منظم و قطع سیگار و الکل نیز تأثیرگذار است.

3-آیا استئوپوروز قابل درمان است؟

بله، استئوپوروز با ترکیبی از رژیم غذایی مناسب، ورزش منظم، و در صورت نیاز، داروهای معمولاً درمان‌پذیر است.

4- چگونه می‌توانم تراکم استخوان‌های خود را افزایش دهم؟

با مصرف کافی کلسیم و ویتامین D، انجام ورزش‌های منظم و سالم، و اجتناب از عوامل خطر مانند سیگار و الکل، می‌توانید به افزایش تراکم استخوان‌های خود کمک کنید.

5-آیا استئوپوروز تنها باعث شکستگی‌های استخوانی می‌شود؟

علاوه بر شکستگی‌های استخوانی، استئوپوروز می‌تواند منجر به درد‌های شدید، محدودیت‌های تحرکی، و کاهش کیفیت زندگی شود.

دسترسی به اطلاعات بیشتر

برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره با پزشکان متخصص درباره استئوپوروز و راه‌های پیشگیری و درمان، می‌توانید به لینک زیر مراجعه کنید: دسترسی به اطلاعات بیشتر

با مراقبت از تراکم استخوان‌های خود و پیگیری راه‌های پیشگیری، می‌توانید از ابتلا به استئوپوروز جلوگیری کنید و به سلامتی استخوان‌های خود اهمیت بدهید.

خونریزی گوارشی(digestive bleeding)

آزمایشگاه تخصصی پویش: بررسی و درمان خونریزی گوارشی

مقدمه

لوله گوارش با عملکرد و کار خوب، مواد خوردنی را به ترکیبات قابل جذب برای بدن تبدیل می کند و وظیفه تامین انرژی بدن را بر عهده دارد. از طرف دیگر، مواد دفعی را که برای بدن مفید نیستند، به خارج از بدن هدایت می کند. خونریزی دستگاه گوارش به معنای وقوع خونریزی در هر قسمتی از لوله گوارش است که می‌تواند از خیلی کوچک تا بسیار وسیع باشد.

لوله گوارش و خونریزی دستگاه گوارش

لوله گوارش با عملکرد و کار خوب ، مواد خوردنی را به ترکیبات قابل جذب برای بدن تبدیل می کند و با این کار وظیفه تامین انرژی بدن را بر عهده دارد و از طرف دیگر مواد دفعی را که برای بدن مفید نیستند به خارج از بدن هدایت می کند.لوله گوارش از دهان شروع می شود که خوردن غذا را به عهده دارد.بعد از دهان ، لوله گوارش در ادامه به مری می رسد و سپس معده،روده کوچک ،روده بزرگ ( کولون ) و در نهایت به مقعد می رسد. خونریزی دستگاه گوارش یعنی قسمتی از لوله گوارش ، هر قسمتی از آن،دچار خونریزی داخلی شده است که این خونریزی می تواند بسیار کوچک ( که ممکن است زیاد جدی و وخیم نباشد یا باشد ) و یا بسیار وسیع ( که امکان عواقب بسیار وخیم و جدی در پی داشته باشد ) ، باشد.

تشخیص علائم خونریزی از دستگاه گوارش

به دلیل اینکه خونریزی از دستگاه گوارش یک خونریزی داخلی است ، امکان دارد فردی که دچار خونریزی از دستگاه گوارش شده هیچ گونه دردی نداشته باشد و حتی خودش هم از خونریزی با خبر نشود.علائم با توجه به اینکه خونریزی در بخش های فوقانی لوله گوارش ( مری،معده و قسمت های فوقانی روده کوچک) و یا بخش های تحتانی ادامه روده کوچک ، روده بزرگ و مقعد رخ دهد علائم متفاوت است.

علائم خونریزی بخش های فوقانی لوله گوارش

  • استفراغی که حاوی خون روشن ( قرمز روشن ) باشد.
  • استفراغ حاوی لکه های تیره یا استفراغ حاوی اجسام coffee ground
  • مدفوع قیری شکل و سیاه رنگ
 

علائم خونریزی بخش های تحتانی لوله گوارش

خونریزی در بخش‌های فوقانی لوله گوارش می‌تواند با علائم مختلفی همراه باشد که نشان دهنده وجود مشکل در این بخش‌ها می‌باشد. اگر این علائم را تجربه می‌کنید، بهتر است تا سریعاً به پزشک مراجعه کنید. در ادامه به برخی از علائم خونریزی بخش‌های فوقانی لوله گوارش اشاره می‌کنیم: استفراغ خونی:استفراغی که حاوی خون روشن یا قرمز روشن باشد. این ممکن است به عنوان یک علامت واضح خونریزی در معده یا بخش‌های فوقانی لوله گوارش تلقی شود. استفراغ لکه‌دار یا coffee ground: در صورتی که استفراغ حاوی لکه‌های تیره یا به شکل مانند ذرات قهوه خرد شده باشد، این نشانه‌ای از وجود خون در معده یا دیگر بخش‌های فوقانی لوله گوارش است. مدفوع قیری و سیاه رنگ: اگر مدفوع شما شکل قیر داشته باشد و سیاه رنگ باشد، این نشانه‌ای از خونریزی در بخش‌های فوقانی لوله گوارش، به ویژه معده، می‌باشد. دفع مدفوع به صورت خون خالص یا همراه با خون و مدفوع وجود خون قرمز روشن و یا قرمز بلوطی در مدفوع تشخیص و درمان به موقع خونریزی در بخش‌های فوقانی لوله گوارش بسیار مهم است. در صورت تجربه هر یک از این علائم، بهتر است تا با پزشک خود مشورت کنید تا تشخیص دقیق و درمان مناسبی دریافت کنید.

زخم ها

حدود 20 میلیون آمریکایی در طول زندگی خود به دلیل داشتن زخم دستگاه گوارشی مشکلات زیادی را تحمل کرده اند.زخم های دوازدهه ( قسمت ابتدایی روده کوچک ) معمولا در سنین 30 تا 50 سال و در مردان ، 2 برابر خانم ها بروز می کنند.این در حالی است که زخم های معده بیشتر در خانم ها و آن هم در سنین بالاتر از 60 سال بروز می کند.   خونریزی گوارشی

ماهیت زخم چیست ؟

بسیاری از خونریزی های گوارشی در نتیجه وجود یک زخم پدید می آیند ، هر زخم در اصل بخشی از مخاط معده و یا دوازدهه است که به وسیله ی اسید معده و یا ترکیبات هضم شده دچار تخریب شده و آسیب دیده است.بسیاری از زخم ها شاید ابعاد بسیار کوچکی داشته باشند ، اما درد بسیار شدید و طاقت فرسایی دارند .

علائم بالینی زخم های گوارشی چیست ؟

یکی از رایج‌ترین نشانه‌های زخم‌های گوارشی، درد سوزشی یا فشار دهنده است که در ناحیه شکم، بین ناف و قسمت فوقانی استخوان سینه احساس می‌شود. این درد معمولاً بین وعده‌های غذایی ظاهر می‌شود و در بعضی موارد به حدی شدید است که می‌تواند شخص را از خواب بیدار کند. این درد معمولاً برای مدتی از چند دقیقه تا چند ساعت ادامه دارد و اکثراً با خوردن غذا، مصرف آنتی‌اسیدها و داروهای مهار کننده ترشح اسید تسکین می‌یابد. علاوه بر این، علائم کمتر شایع زخم شامل تهوع، استفراغ، کاهش اشتها، کاهش وزن و در نهایت خونریزی نیز ممکن است دیده شود.

چه عواملی سبب بروز زخم ها می شوند ؟

در گذشته به اشتباه تصور می شد زخم ها در نتیجه فشار و استرس به وجود می آید.اما امروزه پزشکان بر این باورند که دو عامل اصلی در پدید آمدن زخم های گوارشی دخیل هستند.بسیاری از زخم های معده و دوازدهه به وسیله عاملی بیماریزا به نام باکتری هلیکوباکترپیلوری به وجود آمده اند.دسته دیگر زخم ها، زخم هایی هستند که به دلیل مصرف داروهای گروه NSAIDs مانند آسپرین،ایبوپروفن،ناپروکسن سدیم و کتوپروفن به وجود می آیند.

عوارض زخم های گوارشی چیست؟

خونریزی: خونریزی داخلی که در معده و دوازدهه روی می دهد. پارگی زخم: هنگامی که زخم های گوارشی به خوبی درمان نشوند،به مرور زمان مواد و ترکیبات هضمی و اسید معده می تواند زخم را وسیع تر کرده و در این موقع است که سوراخی در جدار عضو درگیر پدید می آید.این عارضه یکی از عوارض جدی زخم های گوارشی است و بیمار باید به سرعت در بیمارستان بستری شود. انسداد :امکان دارد تورم و اثری که در نتیجه یک زخم پدید می آید، سبب بسته شدن دهانه خروجی معده شود. در این زمان راه خروجی غذا بسته می شود و شخص دچار حالت تهوع و استفراغ و درنتیجه کاهش شدید وزن می شود.

نتیجه‌گیری

دستگاه گوارش با عملکرد مهمی در تامین انرژی بدن و دفع مواد غیر مفید به بیرون از بدن دارد. خونریزی در این دستگاه می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات جدی باشد. شناخت علائم و عوامل موثر در بروز زخم‌ها و خونریزی‌های گوارشی، می‌تواند به تشخیص و درمان به موقع کمک کند.

پرسش‌های متداول

1- چگونه می‌توان خونریزی گوارشی را تشخیص داد؟

برای تشخیص خونریزی گوارشی، علائمی مانند استفراغ خونی، دفع مدفوع خونی یا وجود خون در مدفوع نشان دهنده مشکل می‌باشند. در صورت تجربه هر یک از این علائم، بهتر است فوراً به پزشک خود مراجعه کنید.

2-زخم‌های گوارشی چه علائمی دارند؟

علائم زخم‌های گوارشی شامل درد سوزشی یا فشار دهنده در ناحیه شکم، بین ناف و قسمت فوقانی استخوان سینه می‌شوند. همچنین ممکن است همراه با تهوع، استفراغ، کاهش اشتها و وزن نیز باشد.

3-آیا زخم‌های گوارشی به صورت پارگی ممکن است عوارض جدی داشته باشند؟

تشخیص و درمان به موقع خونریزی در بخش‌های فوقانی لوله گوارش بسیار مهم است.

5-چه عواملی می‌توانند به بروز زخم‌های گوارشی منجر شوند؟

دو عامل اصلی که به بروز زخم‌های گوارشی منجر می‌شوند، عامل عفونی به نام باکتری هلیکوباکتر پیلوری و مصرف داروهای گروه NSAIDs (مانند آسپرین و ایبوپروفن) می‌باشند.

6-چگونه می‌توان از زخم‌های گوارشی جلوگیری کرد؟

برای جلوگیری از زخم‌های گوارشی، مهم است که از مصرف داروهای گروه NSAIDs با اجازه پزشک خود اجتناب کنید. همچنین رعایت یک رژیم غذایی سالم، کاهش استرس و از طریق مشاوره پزشکی، اقدام به جلوگیری از این مشکل کنید.